|
|
| |
XX-lecie Międzywojenne
| |
| |
 |
POLSKI SAMOLOT I BARWA
1918–1939
Autor: Tadeusz Królikiewicz
Format – 304x215 mm
Ilość stron – 268
Oprawa – twarda z obwolutą
Ilustracje – 631 zdjęĆ,269 sylwetek barwnych
ISBN – 978-83-61529-63-7
Cena detaliczna – 99,00 zł
Pierwsze wydanie książki “Polski samolot i barwa” ukazało się w 1981 r., a drugie – w 1990 r. Obecnie, po blisko 20 latach ukazuje się nowa edycja, w znacznym stopniu poprawiona i uzupełniona. Diametralnie zmieniła się strona ilustracyjna: postęp w technikach reprodukcji umożliwił wykorzystanie ogromnej liczby dodatkowych fotografii.
Pierwszy tom (planowanej trzytomowej edycji) obejmujący okres 1918–1939, zawiera ich ponad 600, w tym wiele nigdy wcześniej nie publikowanych! (Dla porównania: drugie wydanie książki, objemujące 70 lat istnienia polskiego lotnictwa, zawierało ogółem około 350 zdjęć.)
Ponad 120 barwnych sylwetek samolotów i ponad 200 rysunków.
|
| |
| |
 |
Lotnictwo morskie II Rzeczypospolitej
Autor: Andrzej Olejko
Format – 304x215 mm
Ilość stron – 512
Oprawa – twarda z obwolutą
Ilustracje – 519 zdjęć, rysunków I map
ISBN – 978-83-61529-75-0
Cena detaliczna – 89,90 zł
Odzyskanie przez Rzeczpospolitą Polską niepodległości po wielkiej wojnie w 1918 r. było nie tylko przełamaniem ponad stu letniego okresu zaborów, ale także punktem wyjścia do budowy nowej, samodzielnej państwowości. W ramach powstającej II Rzeczpospolitej, formujące się siły zbrojne pozostawały ważnym czynnikiem budującym tożsamość państwa i społeczeństwa. Rzeczpospolita nie tylko odzyskiwała niepodległość, ale także swobodny dostęp do morza. W efekcie możliwym stało się powstanie na wodach Bałtyku nie tylko polskiej Marynarki wojennej, ale także lotnictwa morskiego. Pojawienie się wodnosamolotów i samolotów z biało czerwoną szachownica nad Bałtykiem, było kolejnym dowodem na utrwalanie się samodzielności i niepodległości wychodzącego z mroków rozbiorowej epoki państwa, oraz wizytowką państwa w krajach ościennych. Prezentowana ksiażka Andrzeja Olejko, jest nie tylko pierwszą w Polsce i poza granicami tak poważną próbą ukazania dziejów lotnictwa morskiego II Rzeczpospolitej, ale jak się wydaje także ukoronowaniem wieloletnich badan tego wybitnego polskiego badacza dziejów lotnictwa morskiego.
Z recenzji dr hab prof AMW Macieja Franza
|
| |
| |
 |
Geneza lotniczego
września
Polska doktryna lotnicza
i konstrukcje samolotów bojowych
na tle wrogów i sojuszników,
1926-1939 r.
Autor: Klaudiusz Klobuch
Format – 185x230 mm
Ilość stron – 286
Oprawa – miękka klejona
Ilustracje – 119 zdjęć, rysunków
ISBN - 978-83-61529-41-5
Cena detaliczna – 39,90 zł
Książka zawiera syntezę rozwoju doktryny lotniczej II Rzeczpospolitej od 1926 do 1939 r., oraz ocenę jej wpływu na wynik wrześniowego starcia z Luftwaffe. Szczególny nacisk położono na przedstawienie chronologii trendów doktrynalnych i technicznych w latach trzydziestych, jak też zarysowanie głównych rozbież-ności pomiędzy centrami władzy wojskowej.
Wykorzystanie mało znanych w Polsce materiałów na temat koncepcji użycia lotnictwa w innych krajach europejskich rzuca nowe światło na sukcesy i porażki polskiej generalicji w przygotowywaniu lotnictwa do przyszłej wojny.
Drugim obszarem zainteresowania autora jest powiązanie koncepcji użycia lotnictwa z cechami konstruk-cyjnymi projektowanych samolotów, m.in. Karasia, Łosia i PZL 39. W przypadku pościgowca PZL 38 Wilk i silnika PZL Foka rozszerzona analiza pozwoliła na sformułowanie nowej oceny technicznej obu tych konstrukcji.
|
| |
| |
 |
HURECZKO
HISTORIA LOTNISKA TWIERDZY PRZEMYŚL
Autorzy: Przemysław Chorążykiewicz, Dariusz Karnas
Format – 185x230 mm
Ilość stron – 132
Oprawa – miękka, klejona
Ilustracje – 138 zdjęć, rysunków i map
ISBN – 978-83-61529-23-3
Cena detaliczna – 23,00 zł
Jest to książka o lotnisku nieco zapomnianym, którego nazwa nieczęsto pojawia się w opracowaniach dotyczących lotnictwa, czy historii regionu. Osobom interesującym się jednym albo drugim zagadnieniem – lub obydwoma jednocześnie – chcemy pokazać bardzo bogate tradycje lotnicze Przemyśla. Natomiast Czytelnicy, dla których sam fakt istnienia lotniska nie jest niczym nowym, znajdą tu, obok spraw wartych przypomnienia, wiele niepublikowanych dotąd materiałów.
Znaczną część książki poświęcamy wkładowi dopiero rodzącego się lotnictwa w odzyskanie przez Polskę niepodległości. Należy uświadomić sobie, iż wiele wydarzeń, które do tego doprowadziły, miało miejsce wcześniej niż 11 listopada 1918 r. Ta data może być tylko umownie uznana za początek egzystencji naszego państwa po ustaniu rozbiorów. Wywalczenie niepodległości poprzedziła mozolna praca i często bohaterskie czyny wielu osób zaangażowanych w proces budowy ojczyzny. W wymiarze lotniczym były to trzy wydarzenia wielkiej wagi. Miały one znaczenie zarówno symboliczne, jak i czysto praktyczne. Tak więc, już 31 października 1918 r. krakowskie lotnisko na Rakowicach było w rękach polskich. Wkrótce po tym, bo 2 lub 3 listopada – dokładna data nadal czeka na ostateczne ustalenie – z przemyskiego lotniska w Hureczku wystartowała do Krakowa grupa samolotów, pod dowództwem oficera Wojska Polskiego, por. pil. Wiktora Robotyckiego, który był rodowitym przemyślaninem. Dwa albo trzy dni później, nad Lwowem wykonano nie mający precedensu lot bojowy polskiego samolotu.
Każda z tych akcji wniosła coś nowego w proces powstawania lotnictwa, a trzy miasta – Kraków, Lwów, Przemyśl – wkrótce połączyło szczególne braterstwo w walce o Kresy Wschodnie. Pisząc o tym, nie sposób jednocześnie nie zwrócić uwagi na dotychczas błędnie (w sposób pomniejszający rolę lotniska w Hureczku) przedstawianą kolejność owych wydarzeń.
|
| |
| |
 |
Polska radiotechnika lotnicza 1918-1939
Autorzy: Krzysztof Chołoniewski
Józef Koszewski
Format: 185x230 mm
Ilość stron: 374
Oprawa: miękka klejona
Ilustracje: 347 zdjęć, rysunków, schematów
ISBN: 978-83-61529-06-4
Cena detaliczna: 59 zł
Publikacja „Polska radiotechnika lotnicza 1918-1939” przedstawia, w ujęciu historycznym uwarunkowania i drogę rozwoju polskiej radiotechniki lotniczej w II Rzeczypospolitej. Praca oparta jest przede wszystkim na materiałach źródłowych.
Jest nowością na rynku księgarskim. Tematyka tytułowa, w tak całościowym ujęciu, nie była dotychczas przedstawiana ani w publikacjach książkowych ani w czasopismach.
W pracy przedstawiono wielostronny przegląd i analizę związków pomiędzy lotnictwem a radiotechniką jako nowych dziedzin techniki skazanych na zależność i współistnienie tak w świecie jak i w Polsce. Odnosi się to do sfery badawczej i praktyki a także do szczegółowych rozwiązań konstrukcyjnych ówczesnych urządzeń radiotechniki lotniczej. Podjęto też kwestię przygotowań do nadchodzącego konfliktu zbrojnego oraz zastosowań sprzętu radiotechnicznego w kampanii wrześniowej.
Publikacja zawiera 9 rozdziałów, z których wybrane tu tytuły pokazują wielostronność tematyczną pracy:
„U początków radiotechniki i lotnictwa”, to pierwsze 20-lecie XX wieku,
„Twórcy i baza badawcza polskiej radiotechniki”, to zagadnienia rozwoju tej nowej techniki,
„Sprzęt, charakterystyki”, to rodzaj katalogu,
„Porównania z zagranicą”, to istotny tutaj przegląd międzynarodowy.
Książka jest bogato ilustrowana. Są to tablice, schematy i fotografie, w tym znaczna część ze zbioru autorów. Przydatnym uzupełnieniem tekstu głównego są: krótkie biogramy czołowych polskich radiotechników, indeks osobowy i indeks aparatury oraz obszerna bibliografia.
Praca jest adresowana zarówno do specjalistów jak i amatorów, którzy zajmują się technicznymi zagadnieniami lotnictwa oraz radiotechniki w ujęciu historycznym. Wielu młodym czytelnikom może pomóc w rozwijaniu Ich zainteresowań.
|
| |
| |
 |
Historia 5. Pułku Strzelców Konnych 1807-1939
Autorzy: Edmund Juśko, Maciej Małozięć
Format: 185x230 mm
Ilość stron: 238
Oprawa: miękka klejona
Ilustracje i zdjęcia: 88
ISBN: 978-83-61529-02-6
Cena detaliczna: 39 zł
Publikacja stanowi próbę udokumentowania dziejów 5. Pułku Strzelców Konnych.
W pierwszym rozdziale przedstawione zostały losy pułku, począwszy od jego powstania
u boku Napoleona I, aż po walki armii Księstwa Warszawskiego. Strzelcy wzięli udział
w walkach 1807 roku, które toczono z wojskami pruskimi i rosyjskimi. W 1809 roku 5. Pułk Strzelców Konnych brał udział w wojnie z Austrią. W trakcie tych kampanii pułk wykazał się doskonałym wyszkoleniem i wysoką odwagą osobistą żołnierzy. Chwile chwały przysporzyła 5. Pułkowi Strzelców Konnych wojna z Rosją w 1812 roku. Upadek Napoleona I to również koniec istnienia pułku.
Odtworzenie Pułku nastąpiło w Królestwie Polskim powstałym w 1815 roku. Jednak dopiero 19 stycznia 1831 roku Pułk powrócił do swojej historycznej nazwy „5. Pułk Strzelców Konnych”. W okresie wojny polsko-rosyjskiej 1830-31 Pułk walczył z wojskami rosyjskimi pod Wyszkowem, Wawrem, Nową Wsią, Raciążem, Grochowem, Ostrołęką. W październiku 1831 roku 5. Pułk Strzelców Konnych opuścił tereny Królestwa Polskiego przekraczając granicę zaboru pruskiego i austriackiego. Klęska Wojsk Polskich ponownie oznaczała rozwiązanie Pułku.
W trakcie walk w okresie 1918-1921 5. Pułk Strzelców Konnych został sformowany
z mniejszych pododdziałów i ponownie wkroczył na drogę chwały. Okres międzywojenny to dla Pułku przede wszystkim ciągłe szkolenia i czas podnoszenia umiejętności wojskowych.
W wojnie polsko-niemieckiej w 1939 roku 5. PSK działając w ramach Krakowskiej Brygady Kawalerii odznaczył się między innymi w walkach pod Woźnikami, Tarnawatką oraz Tomaszowem Lubelskim. W okresie okupacji żołnierze 5. Pułku Strzelców Konnych brali udział w konspiracji w szeregach Armii Krajowej, część znalazła się także w jednostkach liniowych Polskich Sił Zbrojnych walczących z Niemcami na froncie zachodnim.
|
| |
| |
 |
Roman Dmowski
Polityka polska i odbudowanie państwa
Z DODANIEM MEMORIAŁU
„ZAGADNIENIA ŚRODKOWO- I WSCHODNIO-EUROPEJSKIE”
I INNYCH DOKUMENTÓW POLITYKI POLSKIEJ
Z LAT 1914-1919
Reprint książki wydanej w roku 1926
NAKŁADEM KSIĘGARNI PERZYŃSKI, NIKLEWICZ I SKA
Format - 185x255 mm
Ilość stron - 552
Oprawa: twarda
ISBN 978-83-61529-09-5
Cena detaliczna: 45 zł
Odbudowanie państwa polskiego, jak to już powiedziałem, było nieuniknione, i po oderwaniu naszych ziem zachodnich od Prus inne rozwiązanie kwestji polskiej, niż ustanowienie niezawisłego państwa, było niemożliwe. Ale było możliwe stworzenie państwa bez tych ziem, państwa zaprzężonego z konieczności do służby po-tężnym Niemcom, nie mającego żadnych widoków na odzyskanie tych ziem, w których polskość byłaby w dalszym ciągu szybko likwidowana, dopókiby nie straciły one ostatecznie tytułu ziem polskich? A wtedy co?...
Nawet ludzie, nie posiadający zbyt bogatej wyobraźni politycznej, niech spróbują dziś — gdy mamy zjednoczoną, niepodległą Polskę — pomyśleć, jakby państwo nasze wyglądało bez Poznańskiego, Pomorza i tej części Śląska, która nam się dostała, jakie byłoby jego położenie polityczne, gospodarcze i finansowe, z jakim skutkiem odpierałoby najazd nieprzyjaciela, choćby podobny do tego, któryś-my mieli w r. 1920...
W świetle dzisiejszego położenia państwa polskiego, ludzie nareszcie powinni zrozumieć całkowicie, dlaczego taką wagę przykładaliśmy do tej sprawy. Zrozumienie to ma znaczenie i dla przyszłości.
Kto się zrzekał ziem zaboru pruskiego, ten się w istocie zrzekał niepodległej Polski. Jeżelibyśmy w przyszłości z tych ziem co utracili, znaczyłoby to, że odbudowane państwo polskie zaczyna znów upadać.
Roman Dmowski
fragment rozdziału III „Skonkretyzowanie celu”
|
| |
| |
 |
Odrodzenie Wojska Polskiego 1918 –1921
w materiałach Centralnego Archiwum Wojskowego
Format: 297x210 mm
Ilość stron: 340
Oprawa: twarda
Ilustracje: 672 zdjęcia i dokumenty
ISBN: 978-83-927234-4-8
978-83-61529-12-5
Cena detaliczna: 89 zł
Książka różni się od licznych innych albumów i opracowań na temat dziejów oręża w okresie walk o odzyskanie niepodległości przede wszystkim medium, za pośrednictwem którego opowiada historię zmagań o niepodległość. Środkiem tym nie jest wytwór działalności naukowej czy literackiej, a dokument wojskowy: rozkaz, meldunek, sprawozdanie, pisane zazwyczaj w pośpiechu, w warunkach frontowych, często na pierwszej linii walki. Zróżnicowany, często zły stan zachowania publikowanych dokumentów, zadecydował o zamieszczeniu obok reprintów tekstów najistotniejszych fragmentów oryginału, wzbogaconych zwięźle przedstawionymi dodatkowymi informacjami i komentarzami.
Mamy nadzieję, że prezentowane materiały przybliżą Czytelnikowi ten niezwykle ważny rozdział z dziejów Rzeczypospolitej i zachęcą do dalszego samodzielnego odkrywania ocalałych z wojennej pożogi archiwaliów opisujących bohaterskie walki Żołnierza Polskiego o odzyskanie niepodległości Ojczyzny.
|
| |
| |
 |
U źródeł Sztabu Generalnego Wojska Polskiego 1918-1921
Format: 210x297 mm
Ilość stron: 224
Oprawa: miękka klejona
Ilustracje i fotokopie
dokumentów: 205
ISBN: 978-83-926606-8-2
Cena detaliczna: 48 zł
Starannie dobrane dokumenty, a przede wszystkim publikowane po raz pierwszy od ponad siedemdziesięciu lat od napisania relacje oficerów i pracowników Sztabu Generalnego z lat 1918-1921 dowodzą, iż działania organizowanej w iście ekspresowym tempie instytucji skupiały się na organizowaniu struktur wojska
w pierwszych miesiącach niepodległej Polski. W funkcjonowaniu Sztabu Generalnego WP w latach 1918–1921 można wyróżnić dwa odrębne okresy: pierwszy do marca 1919 roku – okres samodzielności tej instytucji –
i drugi, od marca 1919 roku do przejścia Wojska Polskiego na stopę pokojową – wówczas Sztab Generalny wchodził w skład Naczelnego Dowództwa WP i skupiał uwagę na wojennej działalności wojska.
W pierwszym okresie Sztab Generalny WP funkcjonował jako wydzielona, centralna instytucja Wojska Polskiego i zajmował się w większym stopniu organizacją wojska, jego szkoleniem i tworzeniem struktur armii regularnej niż planowaniem wojennym. Natomiast od marca 1919 roku nowe usytuowanie tej instytucji wiązało się ze zmianami priorytetów jej działalności. Ogólnie mówiąc, Sztab Generalny miał skupić uwagę na wspieraniu naczelnego wodza Wojska Polskiego w prowadzeniu działań militarnych.
Oznaczało to przejęcie odpowiedzialności za planowanie wojenne, po części za materiałowe zaopatrywanie formacji frontowych. Kolejne obszary działalności Sztabu Generalnego to: doskonalenie struktur organizacyjnych wojska oraz wprowadzenie jednolitych zasad sztuki wojennej. To ostatnie było zadaniem szczególnym i ważnym z uwagi na różnorodne w tym względzie przyzwyczajenia dowódców, wywodzących się z trzech armii zaborczych, a także z Legionów.
Już w pierwszych latach istnienia oficerowie SG kierowani byli na najtrudniejsze odcinki: gen. Tadeusz Rozwadowski odszedł z SG na przełomie 1918/1919, aby objąć dowództwo w Małopolsce, gdzie toczyły się walki: oficerowie delegowani z SG do Poznania (m.in. mjr Stanisław Taczak – pierwszy naczelny wódz, ppłk Władysław Anders) byli współtwórcami potężnej Armii Wielkopolskiej; w krytycznych momentach wojny 1920 roku wielu oficerów SG odeszło do wojsk na dowódców grup operacyjnych, dywizji czy szefów sztabów armii.
Sztab Generalny w latach 1918–1921 skupiał wiele wybitnych osób, które w okresie późniejszym odegrały istotną rolę w dziejach Rzeczypospolitej. Byli oficerowie: dowódcy i sztabowcy, wielce uzdolnieni i świetnie wykształceni, po latach podjęli ciężar walki z wrogiem w 1939 roku, w konspiracji (np. generałowie Stefan Rowecki, Stanisław Rostworowski) a także w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie (np. generałowie Władysław Anders, Stanisław Sosabowski).
Obok oficerów zawodowych w strukturach Sztabu Generalnego funkcjonowało wielu wybitnych fachowców cywilnych, uczonych, a nawet artystów (np. Juliusz Kaden – Bandrowski). W kolejnych latach budowy niepodległej Rzeczypospolitej były to bardzo cenne kadry i znane postacie – dyplomatów, profesorów, pionierów przemysłu.
Warto podkreślić, iż oficerowie i pracownicy ówczesnego Sztabu Generalnego podejmowali także inne formy aktywności. Godny podkreślenia jest dorobek naukowy i pisarski oficerów SG np: (generałów: Tadeusza Kutrzeby, Juliusza Stachiewicza, Janusza Gąsiorowskiego, Mariana Kukiela, pułkowników: Mariana Porwita
i Stanisława Sosabowskiego).
Organizatorzy i twórcy Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z lat 1918–1921, którzy znacząco przyczynili się do zatrzymania bolszewickiego najazdu na Polskę dzielili bohaterski i tragiczny los polskich żołnierzy. Wielu walczyło i poległo w kampanii wrześniowej, zamordowani zostali na wschodzie (np. Szef SG gen. Stanisław Haller), zginęli w czasie okupacji w kraju (np. generałowie S. Rowecki, S. Rostworowski) i w walkach na różnych frontach wojny.
Spoglądając na pierwsze lata służby i funkcjonowania oficerów i pracowników Sztabu oraz ich późniejsze losy podziwiamy ogromny wkład w odbudowę niepodległej Ojczyzny. Dwaj byli szefowie Sztabu Generalnego WP gen. Władysław Sikorski i marszałek Józef Piłsudski piastowali najwyższe urzędy państwowe.
* * *
Pomysłodawcy i autorzy niniejszego opracowania zaproponowali przybliżenie czytelnikom historycznych dokumentów i fotografii z tamtych lat. Publikacja może, zatem odegrać oryginalną i cenną rolę w pogłębianiu znajomości dziejów Polskich Sił Zbrojnych, a szczególnie historii ich Sztabu Generalnego. Sądzić można ponadto, że w tej postaci prezentacja archiwalnych dokumentów i sylwetek oficerów SG WP – które niejako ożyły – zainspiruje do podejmowania badań nowe pokolenie historyków i entuzjastów historii wojskowości.
Czesław PIĄTAS
Sekretarz Stanu w MON
(Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w latach 2000–2006)
|
| |
| |
 |
Policja Województwa Śląskiego 1922-1939
Janusz Mikitin
Grzegorz Grześkowiak
Format: 185x230 mm
Ilość stron: 82
Oprawa: miękka klejona
Ilustracje: 69 zdjęć
ISBN 978-83-925916-9-6
Cena detaliczna: 18 zł
W ostatnich latach ukazało się wiele publikacji na temat historii Policji Państwowej. Prowadzono wiele prac badawczych na temat polskiej Policji okresu międzywojennego, jednak brak jest szczegółowych opracowań odnoszących się do formacji policyjnych, tworzonych w okresie międzywojennym na Śląsku. W pracach tych niemalże pominięta została sprawa Policji Województwa Śląskiego, drugiej obok Policji Państwowej, formacji sił porządkowych II Rzeczypospolitej Polskiej. Pomimo tego iż, kompetencje tej formacji ograniczały się tylko do jednego województwa, warte są przedstawienia, z uwagi na specyfikę i prawne uwarunkowania jej istnienia. Dotychczasowe opracowania wielu autorów w głównej mierze opisywały zakres funkcjonowania Policji Państwowej, a wzmianki o Policji Województwa Śląskiego miały jedynie charakter przyczynkarski. Praca ta jest próbą wypełnienia tej luki. Autorzy opisując historię Policji Województwa Śląskiego, nie pretendują do całościowego, szczegółowego ujęcia tematu. Niemniej pozycja ta jest pionierskim opracowaniem na polskim rynku wydawniczym i w przyszłości może stanowić punkt wyjścia do dalszych badań i bardziej szczegółowych ustaleń.
Opracowanie składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym szczegółowo scharakteryzowano genezę instytucji policyjnych na Śląsku. Następny rozdział przedstawia podstawy prawne utworzenia autonomicznej Policji na Śląsku oraz strukturę tej formacji. W trzecim rozdziale wskazano na odzrębności Policji Województwa Śląskiego od Policji Państwowej. Poza opisem skierowanym na ogólne przedstawienie tej formacji, dokonano też pierwszej próby odtworzenia biografii głównych komendantów i ich zastępców.
|
| |
| |
 |
Samoloty i zakłady lotnicze
II Rzeczypospolitej
Mariusz Wojciech Majewski
Format: 185x230 mm
Ilość stron: 244
Oprawa: miękka klejona
Ilustracje: 212 rysunków i zdjęć
ISBN: 978-83-922944-5-0
Cena detaliczna: 39 zł
Rozbudowa przemysłu lotniczego powszechnie jest uznawana za jedno z największych dokonań II Rzeczypospolitej, nigdy jednak nie była samoistnym przedmiotem studiów i opracowań historycznych.
W dotychczasowej historiografii problematykę tę postrzegano głównie w kontekście przygotowań wojennych państwa, stąd zapewne większość publicystów koncentrowała się na produkcji nowoczesnych samolotów wojskowych, pozostawiając równocześnie na marginesie zainteresowań znaczące wysiłki finansowe i organi-zacyjne, łożone na rozwój tej branży przemysłu. Co więcej, prawie całkowitym milczeniem pokryto przyczyny owych sukcesów – na które składał się rozwój nie tylko wytwórni lotniczych, ale również małych i zupełnie dziś zapomnianych zakładów, wytwarzających niezbędny dla lotnictwa asortyment sprzętu.
W niniejszej książce, w układzie problemowo-chronologicznym, starano się uzupełnić zauważalne braki, głównie ukazując wzajemne relacje pomiędzy władzami wojskowymi oraz producentami sprzętu i uzbrojenia lotniczego. Autora niniejszego studium szczególnie zainteresowały przeobrażenia, jakie dokonały się w przemyśle lotniczym niepodległej Polski. W tym czasie bowiem powstały najpierw prywatne, a później państwowe wytwórnie lotnicze. Niekwestionowanym efektem tego było zapoczątkowanie budowy płatowców licencyjnych (włoskich i francuskich), a następnie wprowadzenie własnych i udanych konstrukcji lotniczych do stadium produkcji. Sukces ten może tym bardziej zdumiewać, jeśli zauważymy, iż w okresie bezpośrednio poprzedzającym narodziny II Rzeczypospolitej taki dział wytwórczości był prawie nieznany. Nie posiadano nawet zaczątków przemysłu samochodowego, który w większości państw zachodnio-europejskich był naturalną odskocznią dla raczkującej dopiero wytwórczości lotniczej. Wdrożone prace były swoistym fenomenem, gdyż nastąpiły przed właściwym rozwojem uprzemysłowienia państwa. W efekcie przemysł motoryzacyjny i lotniczy stał się znaczącym źródłem postępu technicznego państwa w całym okresie międzywojnia.
|
| |
| |
 |
Samochodowe działa przeciwlotnicze
w Wojsku Polskim 1918-1939
Jan Tarczyński
Format: 185x230 mm
Ilość stron: 122
Oprawa: miękka klejona
Ilustracje: 29 rysunków i zdjęć
ISBN: 978-83-922944-7-4
Cena detaliczna: 17 zł
Pierwsze wydanie książki ukazało się w 1993 roku w Londynie, w ramach serii Materiały, Dokumenty, Archiwalia, Studia Komisji Historycznej b. Sztabu Głównego PSZ dla Instytutu Polskiego i Muzeum gen. Sikorskiego. Dziś przypomniane zostało jako tomik inaugurujący serii Biblioteka Automobilisty. Nazwisko autora książki, jednego z najlepszych żyjących znawców historii polskiej motoryzacji, gwarantuje wysoką merytoryczną jakość jej opracowania. Podkreśla ją także fakt oparcia publikacji na źródłach dokumentach
i relacjach uzyskanych dzięki starannej kwerendzie archiwalnej w kraju i za granicą.
Opracowanie podzielone zostało na cztery rozdziały, omawiające pierwsze przeciwlotnicze działa samobieżne z okresu I wojny światowej, zagadnienia związane z pojawieniem się tego sprzętu w Wojsku Polskim i jego usytuowanie w strukturze organizacyjnej w okresie międzywojennym, a także mobilizację
1. dywizjonu artylerii przeciwlotniczej samochodowego w 1939 r. oraz jego udział w kampanii wrześniowej.
Całość ilustrowana jest kilkudziesięcioma fotografiami, obejmuje także opisy techniczne samych dział
i pojazdów pomocniczych oraz ich rysunki autorstwa Adama Jońcy.
|
| |
| |
 |
Wybrane zagadnienia
łączności armii
II Rzeczypospolitej
Heliodor Cepa
Format: 185x230 mm
Ilość stron: 120
Oprawa: miękka klejona
Ilustracje: 2 zdjęcia
ISBN: 978-83-925642-3-2
Cena detaliczna: 17 zł
Jest to niezwykle ciekawa pozycja dla wszystkich zajmujących się historią polskiej wojskowości po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku. Szczegółowa tematyka związana z funkcjonowaniem łączności w Wojsku Polskim jest na ogół słabo znana nawet wśród historyków, dlatego warto zapoznać się z jej treścią.
|
|
|